“Ik heb van alles gedaan,” vertelt ze. “Ik ben opgegroeid in de horeca, heb met jongeren gewerkt, een eigen kiosk gehad en zelfs jaren op een hoogwerker gezeten in de techniek. Maar uiteindelijk kwam ik toch weer uit bij wat ik altijd al voelde: ik wil iets betekenen voor mensen.”
Dat gevoel werd sterker toen ze zelf mantelzorger werd voor haar moeder. “Dan merk je hoe belangrijk het is dat er iemand is die er echt voor je is. Niet alleen voor degene die zorg nodig heeft, maar ook voor de mensen eromheen.”
Juist daarom koos ze bewust voor de langdurige zorg thuis, een plek waar ze de tijd heeft om iemand echt te leren kennen. “Ik wil een band opbouwen. Niet alleen helpen, maar echt naast iemand staan.”
Vertrouwen, herkenning en een glimlach
In haar werk draait het om vertrouwen en verbinding. Als vast gezicht brengt Karin rust bij cliënten. Vanuit die vertrouwdheid ontstaat ruimte voor contact en vaak ook voor een lach. “Humor is zó belangrijk,” vertelt ze. “Soms zit iemand even in de mineur. Als je er dan met een grapje of een lach samen weer uitkomt en iemand weer vrolijk wordt… dat is echt mooi.”
Die luchtigheid begint bij goed kijken en luisteren. “Je gaat samen op zoek naar aanknopingspunten. Waar wordt iemand blij van? Waar kunnen we het over hebben?” In Dalfsen vindt ze die aanknopingspunten vaak dichtbij huis. Verhalen over vroeger, over het dorp en over bekende mensen. “Mijn vader komt uit Dalfsen en veel mensen kennen hem. Dat maakt het vaak meteen vertrouwd. Het is echt ons-kent-ons.” Als dat haakje er eenmaal is, ontstaat er vanzelf een gesprek en groeit het contact. “Dan zie je dat iemand zich opent en wordt het contact warmer en persoonlijker.”
Kleine momenten met grote betekenis
Wat haar werk bijzonder maakt, zit vaak in kleine momenten die veel betekenen. Zo werkt ze met een cliënt die slechtziend werd en zijn fotoalbums niet meer zelf kan bekijken. Samen bladeren ze erdoorheen, waarbij Karin beschrijft wat ze ziet en de cliënt zijn herinneringen deelt. “Dan is hij daar weer even,” vertelt ze. “Je ziet hem oplichten. Dat vind ik het allermooiste.”
Voor Karin laat dit precies zien waar haar werk om draait. Niet alleen zorgen, maar samen kijken naar wat nog wél kan en wat iemand gelukkig maakt. “Veel mensen denken dat ze niks meer kunnen. Maar als je het samen oppakt, lukt er vaak toch iets.” Dat kan iets kleins zijn, zoals helpen met de was of samen een stukje lopen. “Dan ontdekken mensen weer: ik kan het nog. En dat geeft vertrouwen.”
Voor haar zit de waarde van het werk in die momenten. Als iemand weer lacht, zich gezien voelt of herinneringen ophaalt, weet ze waarvoor ze het doet.
Net als Karin aan de slag in de LZT? Kijk eens naar de vacatures door te klikken op de knop hieronder!
