Eenzaamheid
Elke dag zit ze voor het raam
Te kijken naar de drukte in de straat
Hopend dat er iemand komt
En bij haar naar binnen gaat.
Iedereen loopt en rijdt voorbij
Geen mens die haar daar ziet
Iedereen raast maar voort
Soms doet het haar verdriet
Ze zit al zolang te wachten
Geen mens komt bij haar aan
Ze is aan huis gekluisterd
Kan niet meer lopen of staan.
Alleen komt er een zuster
In de avond en de morgen
Zij heeft maar heel weinig tijd
Moet ook voor vele anderen zorgen.
Ach kwam er maar eens iemand aan
Al was het maar een uurtje in de week
Even een hartelijk woordje of er zomaar zijn
Dat is wat haar zo prettig leek.
Maar dag in dag uit zit ze hier voor het raam
turend naar de vele mensen,
zou er dan niet iemand zijn die haar daar ziet?
Zolang ze leeft blijft ze dat wensen.
Eens zal de dag komen dat ze daar niet meer zit
waar ze is gebleven dat weet geen mens
Ieder in de straat loopt of rijd voorbij
zonder iets te weten van haar liefste wens.
Niemand zal haar dan missen
Want niemand deed moeite voor haar
Mensen houd op met jachten en jagen
En kijk wat vaker om naar elkaar.
B.G.G.
